ਇੱਕ ਸੀ ਦਰਿਆ

ਤੇ

ਇੱਕ ਸੀ ਕੁੜੀ

ਕੁੜੀ ਰੋਜ਼ ਦਰਿਆ ਦੇ ਕੰਢੇ ਆ ਬਹਿੰਦੀ

ਕਦੇ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥ ਫੁੱਲ ਹੁੰਦਾ,ਕਦੇ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਗੀਤ

ਲਾਲ ਸੂਹਾ ਰੰਗ ਉਸ ਤੇ ਬਹੁਤ ਫਬਦਾ

ਘੁੰਗਰਾਲੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ

ਦਰਿਆ ਦੀ ਆਸ਼ਕ ਹੋ ਗਈ

ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਖ਼ਬਰ ਵੀ ਨਾ ਹੋਈ

ਇੱਕ ਦਿਨ ਰੋਜ਼ ਵਾਂਗ

ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਤੂਫ਼ਾਨ ਤੋਂ ਬੇਖ਼ਬਰ

ਉਹ ਮਸਤ, ਗਾ ਰਹੀ ਸੀ

ਦਰਿਆ ਵਹਾ ਕੇ ਲੈ ਗਿਆ

ਆਪਣੀ ਆਸ਼ਕ ਨੂੰ...........

ਅੱਜ ਤੱਕ ਦਰਿਆ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਈ

 ਹਰ ਲਹਿਰ ਨਾਲ

ਸ਼ੋਰ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦੈ

अबके  मैं  तुम्हे  मिलू
 तो
मुझे अपनी  चिलम में भर लेना
तुम्हारी सांसों से राख होना चाहती हूँ...

ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸਾਂ

ਇੰਜ ਕੇ

ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਿਆ

ਮੇਰੇ

ਮੱਥੇ ਤੇ ਚਾਨਣ ਸੀ

ਤੈਥੋਂ ਝੱਲ ਨਾ ਹੋਇਆ

ਤੂੰ ਅੱਖਾਂ ਬੰਦ ਕਰ ਲਈਆਂ

ਮੈਂ

ਬਿੰਦੀ ਵਗਾਹ ਮਾਰੀ..........

ਜਦ ਤੂੰ ਮਿਲਿਆ

ਮੇਰੀਆਂ ਵੀਣੀਆਂ ਬੋਲ

ਪਈਆਂ

ਤੈਨੂੰ

ਖਣਖਣਾਹਟ ਪਸੰਦ ਨਾ ਆਈ

ਮੈਂ ਕੰਗਨ ਲਾਹ

ਸੁਟੇ..........

ਜਦ ਤੂੰ ਮਿਲਿਆ

ਮੈਂ ਨੱਚ ਰਹੀ ਸੀ

ਜਾਂ ਸ਼ਾਇਦ

ਹੱਸ ਰਹੀ ਸੀ

ਤੂੰ ਬੁੱਲਾਂ ਤੇ ਹੱਥ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ

ਮੇਰੀਆਂ ਝਾਂਜਰਾਂ ਬੋਰ

ਬੋਰ ਹੋ ਖਿੰਡ ਗਈਆਂ

ਮੈਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਆਂ

ਹੁਣ ਜਦ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇਂ

ਮੱਥੇ

ਦੀ ਬਿੰਦੀ

ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਕੰਗਣ

ਪੈਰਾਂ ਦੀਆਂ ਝਾਂਜਰਾਂ

ਸਬ ਸਲਾਮਤ

ਰਹਿਣ

ਮਾਫ਼ ਕਰੀਂ

ਹੁਣ ਮੈਂ.....

ਮੈਂ ਪਰਤਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਆਂ....

ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ

ਦੀ ਸਲਾਮਤੀ ਲਈ

ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੋ ਗਿਆ

ਮੈਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਤੱਕ ਦੇ

ਅਮੁੱਕ

ਪਰਤ ਕੇ ਨਾ ਆ ਸਕਾਂ .......

मैं सारंगी हूँ
टूटे तार वाली ....सारंगी

नाम में धुन है
नाम में सुर है
नाम में स्वर है

कोशिश करो
गीत बन ही जायेगा
तार ही तो टूटा है

 तुम्हे पता है न ?
सारंगी हूँ मैं
 preet

o        महसूस करने को यूँ तो एक उम्र भी कम थी
न जाने आज क्यों मेरी शाम ने तुम्हे माँगा है

o        यूँ तो कम न था सिगरेट की तरह जलने में मज़ा
आज न जाने क्यों आंच बन झुलसने को मन हुआ

?

by Preet Paul Hundal on Tuesday, May 1, 2012 at 1:23am ·

ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਫਿਲ'ਚ
ਚਰਚਾ ਸੀ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ
ਹੈਰਾਨੀ ਦਾ ਪਸਾਰਾ ਸੀ ,
ਪਰੇਸ਼ਾਨੀ ਵੀ ਨੁਮਾਇਆਂ ਸੀ
ਔਰਤ ਹੋ ਕੇ ਹੱਸਦੀ ਹੈ ?
ਗਮਾਂ ਕੋਲੋਂ ਨਸਦੀ ਹੈ ?
ਗਿਲਾ ਕੋਈ ਕਰਦੀ ਨਹੀਂ
ਦਰਦ ਕੋਈ ਜਰਦੀ ਨਹੀਂ
....ਬੜੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਸਨ
ਡਰਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ.....
ਹੱਥ ਕੋਈ ਫੜਦੀ ਨਹੀਂ ਸੀ
 ..........................
ਪਰਛਾਵਿਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਰਹੇ ਨੇ
ਮੇਚਾ ਉਸ ਸੰਗਲ ਲਈ....
ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਲਈ  ਮਾਰਿਆ
ਉਮਰ ਜਿਡਾ ਹੰਭਲਾ  ਸੀ.
..........................
ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਮਹਿਫਿਲ'ਚ
ਚਰਚਾ ਸੀ ਉਸਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ
..

ज़िन्दगी एक रंगीन चलचित्र

by Preet Paul Hundal on Thursday, May 17, 2012 at 8:03pm ·

ज़िन्दगी एक रंगीन चलचित्र  की मानिंद शुरू होती है ----
संगीत ,सुंदर नज़ारे ,मुहबत भरी बातें  वगैरा वगैरा------
फिर धीरे धीरे हम घिसने लगते हैं
चलचित्र के रंग उड़ने लगते हैं
लफ्ज़ बीमार नायक की तरह साथ छोड़ने लगते हैं
हर किरदार पे एक चुप्पी छाने लगती है ,
चुप्पी में हम महफूज़ रहते हैं
हमें इससे  प्यार हो जाता है
फिर व्ही प्यार  कैदगाह लगने लगता है
हम चीखते हैं  बाहर निकलने के लिए
  कैदगाह जकडत है बाहों में
निगाहों में ......
हम और जोर से चीखते हैं .......
बच्चे  कह रहे हैं शोर बंद करो
हम मुंह पे हाथ रख लेते हैं ...
 चीख हवा  बन कर उँगलियों में से सरकती है
और हंसी का फुवारा बन  जाती है ....
कैरम में मन लगाते हैं
नन्हे से जोक पे ठहाका लगाते हैं
बच्चों को नाटक कर के दिखाते हैं
बहुत बड़े अभिनेता हो गए हैं अब
चलचित्र का संगीत संजीदा हो गया है
वक़्त बहुत कम है जीने के लिए.......